وقتی نزدیک تولدت میشه

بعد چند وقت سری زدم به وبلاگت که وقتی تو گوگل می زدم مویا اولین یا دومین مورد بالا می یومد . پسرم روزگار روزگار عجیبی شده ویروس کرونا دنیارو به هم ریخته و مدرسه ها ماه هاست که بسته هستند. الان دیگه سواد خوندن و نوشتن رو پیدا کردی و برای خودت آقایی شدی البته کمی شیطنت می کنی خودمختاری و کلا نمی دونم چقدر زمان زود برای بزرگ شدنت می گذره اما مهربونی دقیقی و دلسوز این برام خیلی مهمه همه چیز رو خوب می فهمی سخته برام که بتونم همه بزرگ شدنت کارات و رفتارت رو بنویسم اما بازم نوشتن این وبلاگ برام ارزش داره چون از قبل از باردار شدنت برات می نوشتم . راستش بعد از ویروس کرونا همه دنیا رفت تو حالت خطرناک و شما مدرسه نمی ری خوب حقم دارین شما بچه ها با اون انرژیتون توی خونه خیلی سخته . از احوال خودمم که بخوای الان پایان نامم رو باید دفاع کنم و خیلی درگیری های دیگه کاری که سال های سال توش بودم رو به دلایلی مجبور شدم ترک کنم و بعدشم چند جای دیگه که واقعا مناسب نبود رو امتحان کردم و الانم دنبال کارم دو بار خونه عوض کردیم و تا دو ماه دیگه دوباره مجبوریم خونه عوض کنیم اما سعیم در تمام این مدت این بوده که تو در رفاه باشی زندگیت قشنگ باشه و احساس کمبود نکنی با اینکه سخت بود اما تا الان تونستم شرایط آدما همیشه یه جور نمی مونه و متفاوت میشه اما این رو بدون که دوست داشتنم بهت هر لحظه بازم بیشتر میشه و نمی تونم بدون وجودت زنده باشم . بازم اردیبهشته و نزدیک تولدت عکسای قدیمیت رو پیدا کردم و جمع آوری کردم و حال و هوای اون روزا رو تو وجود خودم حس کردم اون روزی رو حس کردم که خدا بعد ۱۲ساعت درد تو رو بهم هدیه داد ... تو قشنگترین هدیه بودی که خ ا بهم داد و شاکرشم با تمام وجودم همیشه ... خدا بهم کمک کنه بتونم بزرگت کنم موفقیت و سلامتی و شادیت رو ببینم پسرم قد کشیدنت رو که می بینم بزرگ شدنت رو استدلال هات رو حرف زدنت رو به معجزه خدا پی می برم و از خودش می خوام که همیشه همیشه مواظبت باشه . همیشه عاشقتم همیشه همیشه❤